beach-house-14

Ένα νωχελικό μεσημέρι καλοκαιριού, το ξημέρωμα μετά από μια μεγάλη νύχτα, η ώρα του λυκόφωτος που απλώνεται μετά τη δύση. Στο δεύτερο μόλις άλμπουμ του, ένα νεαρό ζευγάρι από την Βαλτιμόρη μάζεψε τις εικόνες αυτές και τις μετέφρασε σε έντεκα ονειρικά κομμάτια. Με τη μελαγχολία να τα περικυκλώνει σαν υπέροχη ταπετσαρία σε ένα άδειο σπίτι.

 

cat_power

Αισθαντικό άλμπουμ διασκευών, το «Jukebox» διασχίζει όλη την ευρύτητα και μυσταγωγία που κρύβει η φωνή της Cat Power καθώς ταξιδεύει από τα μπλουζ της Τζάνις Τζόπλιν και τους εξομολογητικούς στίχους της Τζόνι Μίτσελ στον Μπομπ Ντίλαν της θρησκευτικής του περιόδου, τον πρώιμο Τζέιμς Μπράουν, τον Χανκ Γουίλιαμς, βολτάρει στο «New York» με έναν τρόπο που δεν θα μπορούσε ποτέ να είχε φανταστεί ο Φρανκ Σινάτρα όταν το ερμήνευε ή σου δωρίζει έναν γλυκό κόμπο στο λαιμό καθώς «χαϊδεύει» με τις χορδές της το «Dont Explain» της Μπίλι Χόλιντεϊ. Σεβόμενη απόλυτα τις αναφορές της αλλά ντύνοντάς τες εκ νέου, η Cat Power τις παίρνει στα χέρια της και τις μεταμορφώνει, σαν να τις ξαναγράφει από την αρχή.

hercules

 

Για όσους ανέκαθεν πίστευαν ότι η ουσία της dance μουσικής δεν αφορά τόσο το σώμα όσο το μυαλό και ότι ο δρόμος προς και από την χορευτική πίστα μπορεί ενίοτε να αποτελεί μια καθαρά υπαρξιακή διαδρομή, αυτός είναι ο δίσκος που το αποδεικνύει. Φτιαγμένη από τέσσερις ετερόκλητους κατοίκους μιας πολυφωνικής και δεκτικής Νέας Υόρκης, η δημιουργική ομάδα των Hercules απευθύνει ένα πανσεξουαλικό και σκεπτόμενο κάλεσμα στο ξενύχτι και στο έξω, συλλαμβάνοντας έναν  ήχο και μια ατμόσφαιρα που, εκτός από ελκυστικοί, μοιάζουν και εκπληκτικά επείγοντες.

helio-sequence

 

Τέταρτο δισκογραφικό βήμα για τους Helio Sequence, δυο μουσικούς από το Όρεγκον που είναι πιθανό να μην είχες ακούσει ποτέ μέχρι τώρα, το άλμπουμ-εμμονή Keep Your Eyes Ahead κλείνει μέσα του ένα πανέμορφο μικρό σύμπαν από συγκινητικές μελωδίες, εθιστικούς κιθαρισμούς, ποπ συναισθηματισμό- όλα προϊόντα ενός τραγουδιστή που απώλεσε για έναν χρόνο τη φωνή του. Και όταν την ξαναβρήκε, την χρησιμοποίησε για να εκφράσει την αισιοδοξία του για τη ζωή και την εμπιστοσύνη του στην ανυπέρβλητη δύναμη της μουσικής.

cut_copy

 

Κάθε φορά που ένα άλμπουμ ξεπερνά τα εξήντα λεπτά σε διάρκεια, με πιάνει ένα άγχος. Ο κίνδυνος του ξεχειλώματος, του παραγεμίσματος και των αναπόφευκτων «κοιλιών» καιροφυλακτεί σχεδόν πάντα. Τίποτα τέτοιο δεν ισχύει με το άλμπουμ των Cut Copy. Το δεξιοτεχνικό παιχνίδισμά τους με τις κονσόλες χοροπηδά σε technicolor λιβάδια και ζωηρές ρυθμολογίες, διασχίζοντας στην πορεία αμέτρητες μουσικές γέφυρες που επιχειρούν να ενώσουν οτιδήποτε μεσολάβησε μουσικά από την αυγή των eighties μέχρι σήμερα. Και σχεδόν τα καταφέρνουν.

 

shearwater 

Εχτιζαν υπομονετικά και χαμηλόφωνα μια καριέρα που θα οδηγούσε εδώ, στην ωραιότερη δισκογραφική δουλειά τους έως τώρα. Παίζοντας από καρδιάς το χαρτί της μελαγχολίας, αποφεύγοντας ωστόσο κάθε λυγμόλαλη κακοτοπιά, οι Shearwater από το Όστιν μιλούν με τραγούδια που χτίζονται αργά και διακριτικά σε μικρές συναισθηματικές θύελλες. Το εύθραυστο φαλσέτο του τραγουδιστή τους απομένει, στο μεταξύ, ως μια από τις πιο τρυφερές αναμνήσεις της χρονιάς που πέρασε.

gang-gang-2

 

Όταν η τελευταία όλο και πιο ύποπτη έννοια «πειραματισμός» μεταφράζεται σε γνήσια ηχητική περιπέτεια, μουσικό εύρος, υγιή pop εκκεντρικότητα και καθαρή ενέργεια, όπως συμβαίνει στον δίσκο αυτού του υποψιασμένου κουαρτέτου από το Μπρούκλιν, τότε είναι πάντα καλοδεχούμενη. Ιδίως όταν συνοδεύεται από κομμάτια όπως το «Princes» και το «House Jam» ή πηγάζει από μια ξεκάθαρη αίσθηση προσδιορισμού και φιλοδοξίας που δεν λαθεύει ποτέ.

deerhunter

 

O δίσκος που θα εύχονταν να βγάλουν φέτος οι Mercury Rev, αλλά δυστυχώς μπορούν μόνο να ζηλεύουν. Βγαλμένος από ένα συγκρότημα που παίζει υπέροχο κρυφτούλι πίσω από ψυχοτροπικούς ήχους και ναρκωτικές μελωδίες κι από έναν (ανησυχητικά λιτοδίαιτο) ερμηνευτή που τραγουδά με το κεφάλι χωμένο βαθιά στα σύννεφα. Εκεί που όλα μοιάζουν (και ακούγονται) ομορφότερα.